دانلود مقاله نماز و عبادت‌

دانلود مقاله نماز و عبادت‌

دانلود تحقیق و مقاله با عنوان نماز و عبادت‌ در قالب ورد و قابل ویرایش در زیر به مختصری از آنچه شما در این مقاله دریافت می کنید اشاره شده است.

عبادت

عبادت‌، به‌ معنای‌ اظهار ذلات‌، عالی‌ترین‌ نوع‌ تذلل‌ و کرنش‌ در برابر خداوند است‌.در اهمیت‌ آن‌، همین‌ بس‌ که‌ آفرینش‌ هستی‌ و بعثت‌ پیامبران‌ برای‌ عبادت‌ است‌.خداوند می‌فرماید:”و ما خلقت‌ الجن‌ و الانس‌ الا لیعبدون‌”
هدف‌ آفرینش‌ هستی‌ و جن‌ و انس‌، عبادت‌ خداوند است‌.
کارنامه‌ همه‌ انبیا و رسالت‌ آنان‌ نیز، دعوت‌ مردم‌ به‌ پرستش‌ خداوند بوده‌ است‌.پس‌هدف‌ از خلقت‌ جهان‌ و بعثت‌ پیامبران‌، عبادت‌ خدا بوده‌ است‌، روشن‌ است‌ که‌ خدای‌متعال‌، نیازی‌ به‌ عبادت‌ ما ندارد و سود عبادت‌، به‌ خود پرستندگان‌ برمی‌گردد.همچنانکه‌ درس‌ خواندن‌ شاگردان‌ به‌ نفع‌ خود آنان‌ است‌ و سودی‌ برای‌ معلم‌ندارد.

ریشه‌های‌ عبادت‌

آنچه‌ انسان‌ را به‌ پرستش‌ و بندگی‌ خدا وادار میکند اموری‌ است‌، ازجمله‌ :

1 – عظمت‌ خدا

انسان‌ وقتی‌ که‌ خود را در برابر عظمت‌ و جلال‌ خدایی‌ می‌بیند، ناخودآگاه‌ در برابراو احساس‌ خضوع‌ و فروتنی‌ می‌کند. آن‌ سان‌ که‌ در برابر یک‌ دانشمند و شخصیت‌مهم‌، انسان‌ خویشتن‌ را کوچک‌ و ناچیز شمرده‌، او را تعظیم‌ و تکریم‌ می‌کند.

2 – احساس‌ فقر و وابستگی‌

طبیعت‌ انسان‌ چنین‌ است‌ که‌ وقتی‌ خود را نیازمند و وابسته‌ به‌ کسی‌ دید، در برابرش‌خضوع‌ می‌کند.وجود ما بسته‌ به‌ اراده‌ خداست‌ ودر همه‌ چیز، نیازمند به‌ اوییم‌. این‌احساس‌ عجز و نیاز، انسان‌ را به‌ پرستش‌ خدا وا می‌دارد. خدایی‌ که‌ در نهایت‌ کمال‌ وبی‌ نیازی‌ است‌. در بعضی‌ احادیث‌ است‌ که‌ اگر فقر و بیماری‌ و مرگ‌ نبود، هرگز گردن‌بعضی‌ نزد خدا خم‌ نمی‌شد.

3 – توجه‌ به‌ نعمت‌ها

انسان‌، همواره‌ در برابر برخورداری‌ از نعمت‌ها، زبان‌ ستایش‌ و بندگی‌ دارد.یادآوری‌ نعمت‌های‌ بیشمار خداوند، می‌تواند قوی‌ترین‌ انگیزه‌ برای‌ توجه‌ به‌ خدا وعبادت‌ او باشد. در مناجات‌های‌ امامان‌ معصوم‌، معمولا ابتدا نعمتهای‌ خداوند، حتی‌قبل‌ از تولّد انسان‌، به‌ یادآورده‌ می‌شود و از این‌ راه‌، محبت‌ انسان‌ به‌ خدا را زنده‌می‌سازد آنگاه‌ درخواست‌ نیاز از او می‌کند. خداوند می‌فرماید:”فلیعبدوا رب‌ هذاالبیت‌، الذی‌ اطعمهم‌ من‌ جوع‌ و آمنهم‌ من‌ خوف‌”. مردم‌ پروردگار این‌ کعبه‌ رابپرستند، او را که‌ از گرسنگی‌ سیرشان‌ کرد واز ترس‌، ایمانشان‌ نمود. در آیه‌ای‌ دیگراست‌، پروردگارتان‌ را بندگی‌ کنید، چون‌ شما را آفرید.

4 – فطرت‌

پرستش‌، جزئی‌ از وجود و کشش‌ فطری‌ انسان‌ است‌.این‌ روح‌ پرستش‌، که‌ در انسان‌فطری‌ است‌، گاهی‌ در مسیر صحیح‌ قرار گرفته‌ و انسان‌ به‌ خداپرستی‌ می‌رسد، گاهی‌انسان‌ در سایه‌ جهل‌ یا انحراف‌ ،به‌ پرستش‌ سنگ‌ وچوب‌ وخورشید و گاو و پول‌ وماشین‌ و همسر و پرستش‌ طاغوت‌ها کشیده‌ می‌شود.
انبیا، برای‌ ایجاد حس‌ پرستش‌ نیامده‌اند، بلکه‌ بعثت‌ آنان‌، برای‌ هدایت‌ این‌ غریزه‌فطری‌ به‌ مسیر درست‌ است‌. بیشتر آیات‌ مربوط‌ به‌ عبادت‌ در قرآن‌، دعوت‌ به‌ توحیددر عبادت‌ می‌کند، نه‌ اصل‌ عبادت‌. زیرا روح‌ عبادت‌ در انسان‌ وجود دارد. مثل‌ میل‌ به‌غذا که‌ در هر کودکی‌ هست‌، ولی‌ اگر راهنمایی‌ نشود، به‌ جای‌ غذا، خاکی‌ می‌خورد ولذت‌ هم‌ می‌برد.
اگر رهبری‌ انبیا نباشد، مسیر این‌ غریزه‌ منحرف‌ می‌شود و به‌ جای‌ خدا،معبودهای‌دروغین‌ و پوچ‌ پرستیده‌ می‌شود. آنگونه‌ که‌ در نبود حضرت‌ موسی‌ و غیبت‌ چهل‌روزه‌اش‌، مردم‌ با اغوای‌ سامری‌، به‌ پرستش‌ گوساله‌ طلایی‌ سامری‌ روی‌ آوردند.

چگونه‌ عبادت‌ کنیم‌؟

روش‌ عبادت‌ را باید از قرآن‌ و عترت‌ آموخت‌. آنگونه‌ که‌ آدرس‌ هر خانه‌ را باید ازصاحب‌ خانه‌ گرفت‌. آیات‌ قرآن‌ واحادیث‌ معصومین‌، بهترین‌ عبادت‌ را کدام‌ می‌دانندو چه‌ اوصافی‌ برای‌ آنان‌ می‌شمارند؟ جواب‌ را باید از قرآن‌ و عترت‌ دریافت‌. پس‌مروری‌ به‌ کلمات‌ اولیا دین‌ می‌کنیم‌:

1 – عبادت‌ آگاهانه‌

رسول‌ خدا فرموده‌ است‌: از نماز، آن‌ قسمتی‌ مورد قبول‌ است‌ که‌ انسان‌ براساس‌تعقل‌ و آگاهی‌ بخواند.
در حدیثی‌ دیگر آمده‌:عابدی‌ که‌ از روی‌ فهم‌ و درک‌ عبادت‌ نکند، همچون‌ الاغ‌آسیاب‌ است‌ که‌ حرکت‌ می‌کند ولی‌ درجا می‌ زند و پیش‌ نمی‌ رود.
نماز آگاهانه‌ آنست‌ که‌ انسان‌ بداند چه‌ می‌کند، چه‌ می‌گوید، با که‌ صحبت‌ می‌کند،حضور قلب‌ و توجه‌ به‌ خدا داشته‌ باشد.
پیامبر فرمود: دو رکعت‌ نماز با توجه‌، از شب‌ زنده‌ داری‌ غافلانه‌ بهتر است‌.
امام‌ صادق‌(ع‌) می‌فرماید: هرکس‌ دو رکعت‌ نماز بخواند و بداند با که‌ سخن‌می‌گوید، گناهانش‌ بخشیده‌ می‌شود.

2 – عبادت‌ عاشقانه‌

آنگونه‌ که‌ بیمار، از غذای‌ لذیذ، لذت‌ نمی‌برد، عبادت‌ کنندگان‌ بی‌ شوق‌ هم‌، لذتی‌از پرستش‌ نمی‌ برند. عبادت‌ باید همراه‌ محبت‌ و عشق‌ ونشاط‌ و لذت‌ باشد، نه‌ همراه‌کسالت‌ و بیحالی‌ و افسرده‌ دلی‌.
نشاط‌ در عبادت‌، امتیازی‌ است‌ که‌ انسانهای‌ شیفته‌ دل‌ از آن‌ برخوردارند. زمینه‌ آن‌را هم‌ باید با معرفت‌ و توجه‌ بدست‌ آورد. عبادت‌ زوری‌ و تحمیلی‌، بی‌ نتیجه‌ است‌.امام‌ صادق‌ (ع‌) فرمود: عبادت‌ را به‌ خودتان‌ تحمیل‌ نکنید.
آنگونه‌ که‌ برای‌ دیدار یک‌ شخصیت‌ محبوب‌ و بزرگ‌، نشاط‌ و شوق‌ می‌یابیم‌، برای‌دیدار با خدا و پرستش‌ در آستان‌ او هم‌ باید قلبی‌ مشتاق‌ و با نشاط‌ بیابیم‌. اولیا دین‌ ومعصومین‌ چنان‌ شیفته‌ لحظه‌ دیدار با خدا بودند و چنان‌ عاشقانه‌ نماز و عبادت‌داشتند که‌ شگفت‌ آور است‌.

3 – عبادت‌ خالصانه‌

گوهر خلوص‌، به‌ عبادت‌ها ارزش‌ و اعتبار می‌بخشد و عبادتی‌ که‌ خالص‌ برای‌ خدانباشد و ریا نفاق‌، شهرت‌طلبی‌ و عوام‌ فریبی‌ باشد، فاقد ارزش‌ است‌ و نزد خداوند هم‌پذیرفته‌ نیست‌.
قرآن‌ می‌فرماید:”هر که‌ به‌ خدا و قیامت‌ ایمان‌ دارد کسی‌ را در عبادت‌، شریک‌ خدانسازد.”
چنین‌ کسانی‌ از دین‌، دامی‌ برای‌ فریب‌ مردم‌ می‌سازند. عبادت‌ بی‌ اخلاص‌،همچون‌ جسم‌ بی‌ جان‌ و پیکر بی‌ روح‌ است‌. و به‌ تعبیرقرآن‌، مردم‌ فرمان‌ نیافته‌اند مگرآنکه‌ با دینی‌ خالص‌ خدا را بپرستند.

4 – عبادت‌ خاشعانه‌

خشوع‌، آن‌ توجه‌ قلبی‌ به‌ پروردگار و داشتن‌ حالتی‌ است‌ که‌ مناسب‌ با عظمت‌خداوند است‌. پرستش‌ خدا باید همراه‌ با قلبی‌ سرشار از احساس‌ عظمت‌ خدا وکوچکی‌ و نیاز در مقابل‌ او باشد. قرآن‌، در وصف‌ مؤمنان‌ رستگار، (خشوع‌ در نماز) رابیان‌ می‌کند.
این‌ خشوع‌ قلبی‌، باید سراسر وجود اهل‌ عبادت‌ را فرا بگیرد. راه‌ بدست‌ آوردن‌ آن‌،اینست‌ که‌ نمازگزار، چنان‌ عبادت‌ کند که‌ گویا خدا را می‌بیند و ذلت‌ و کوچکی‌ خویش‌را در برابر قدرت‌ و عظمت‌ او حس‌ کند. در حدیث‌ است‌:” اعبدالله‌ کانک‌ تراه‌” خدارا چنان‌ عبادت‌ کن‌ که‌ گویا او را می‌بینی‌.

5 – عبادت‌ مخفیانه‌

انسان‌، مصون‌ از دامهای‌ شیطان‌ نیست‌ و عبادت‌های‌ عابد، چه‌ بسا با عجب‌ و ریا وخودنمایی‌ تباه‌ می‌شود. راه‌ غلبه‌ بر این‌ آفت‌، عبادت‌های‌ پنهانی‌ است‌. البته‌ این‌ درمواردی‌ است‌ که‌ خود اسلام‌، دستور به‌ عبادت‌های‌ علنی‌ نداده‌ باشد. چرا که‌ نمازجماعت‌ در مسجد، برتر از نماز فرادی‌ در خانه‌ است‌. عبادت‌ مخفیانه‌ بسیاری‌ اوقات‌جلوی‌ ریا و تباه‌ شدن‌ عبادت‌ را می‌گیرد.

تداوم‌ عبادت‌

رهرو آن‌ نیست‌ که‌ گه‌ تند و گهی‌ خسته‌ رود
رهرو آنست‌ که‌ آهسته‌ و پیوسته‌ رود

دوام‌ و پشتکار در هر کاری‌ پسندیده‌ است‌، در عبادت‌ هم‌ چنین‌ است‌.
از نظر اسلام‌، عبادت‌ کوچک‌ و کم‌، ولی‌ پیوسته‌، ارزشمندتر از عمل‌ نیک‌ بزرگ‌ولی‌ بی‌ دوام‌ است‌.
قرآن‌ می‌گوید:”فاعبده‌ و اصطبر لعبادته‌”.خدا را بپرست‌، و در راه‌ عبادت‌ اوصبور و شکیبا باش‌.
سفارش‌ شده‌ که‌: هر کاری‌ را شروع‌ کردید، حداقل‌ تا یکسال‌ ادامه‌ دهید. پس‌ تداوم‌داشتن‌ عبادت‌ و روحیه‌ پرستش‌ در انسان‌، مهم‌ است‌. نه‌ آنکه‌ گاهی‌ تب‌ عبادت‌ و دعا ومسجد انسان‌ را بگیرد،و مدتی‌ هم‌ بکلی‌ این‌ امور را رها کند و بیگانه‌ با عبادت‌ شود.

تحمل‌ سختی‌های‌ عبادت‌

راه‌ خداپرستی‌، دشواری‌های‌ هم‌ همراه‌ دارد، چه‌ از سوی‌ طاغوت‌ها که‌ مانع‌ توجه‌مردم‌ به‌ خدایند، چه‌ از طرف‌ بی‌ دینان‌ که‌ دینداران‌ را مسخره‌ می‌کنند، چه‌ از سوی‌شیطان‌ و نفس‌، که‌ تلاش‌ در جهت‌ بازداشتن‌ انسان‌ از عبادت‌ دارند، و چه‌ از طرف‌ هرعاملی‌ که‌ مانع‌ تراشی‌ کند.
مگر پیامبر اسلام‌ را هنگام‌ نماز، در کعبه‌، آزار نمی‌دادند؟
مگر مسلمانان‌ مبارز، بخاطر خداپرستی‌، زیر شکنجه‌های‌ طاغوت‌ جان‌ می‌دادند؟
مردان‌ خدا در هیچ‌ حال‌ و شرایط‌، دست‌ از خدا و پرستش‌ او و اجرای‌ دین‌ اوبرنمی‌ دارند. راه‌ حق‌ دشواریهایی‌ دارد که‌ باید به‌ جان‌ خرید و از هو شدن‌ و دشمنی‌دیدن‌ نهراسید.

تسلیم‌، بزرگترین‌ فلسفه‌

بدون‌ شک‌، دستوهای‌ خدا و احکام‌ شرع‌، دارای‌ فلسفه‌ و دلیل‌ است‌، ولی‌ لازم‌نیست‌ در تمام‌ احکام‌ و فرمانهای‌ الهی‌، در پی‌ یافتن‌ دلیل‌ اقتصادی‌، بهداشتی‌ و علمی‌آن‌ باشیم‌. مسلمان‌، باید در برابر فرمان‌ وحی‌، تسلیم‌ باشد و این‌ روحیه‌ تسلیم‌ وپذیرش‌، کمال‌ آدمی‌ است‌ و برخی‌ از دستورها برای‌ آزمودن‌ روح‌ تسلیم‌ و بندگی‌است‌.
فرمان‌ خداوند به‌ ابراهیم‌، برای‌ قربانی‌ کردن‌ اسماعیل‌، نمونه‌ای‌ از آنست‌ و نشانه‌کمال‌ بندگی‌ است‌.
آنگونه‌ که‌ همیشه‌ در راه‌ رفتن‌، مقصود ما رسیدن‌ به‌ جایی‌ نیست‌، گاهی‌ خود (راه‌رفتن‌) هدف‌ است‌، مثل‌ راهپیمایی‌ یا پیاده‌ روی‌ برای‌ ورزش‌ یا دویدن‌ در مسابقه‌، که‌هدف‌، خود دویدن‌ است‌ نه‌ رسیدن‌ به‌ جایی‌.
در دستورهای‌ عبادی‌ و احکام‌ الهی‌ هم‌، گاهی‌ هدف‌، تسلیم‌ و پذیرش‌ دستور وتمرین‌ برای‌ جلب‌ رضایت‌ معبود و اطلاعت‌ و محض‌ از آفریدگار است‌. هدف‌عبادات‌، پرورش‌ روح‌ انسان‌ است‌، آنگونه‌ که‌ حرکات‌ ورزشی‌ برای‌ تربیت‌ جسم‌ است‌.
گاهی‌ کسی‌ علاقه‌ دارد خدمتگزاری‌ کسی‌ را بکند. بدون‌ آنکه‌ چشمداشت‌ مالی‌ وهدف‌ اقتصادی‌ داشته‌ باشد. خود خدمت‌ به‌ آن‌ شخصیت‌ والا، برایش‌ هدف‌ وارزشمند است‌، و نه‌ حتی‌ کتب‌ دانش‌ یا کسب‌ وجهه‌ و رسیدن‌ به‌ موقعت‌ اجتماعی‌.
بسیارند کسانی‌ که‌ از نشستن‌ در کنار یک‌ شخصیت‌ یا داشتن‌ عکسی‌ با او، خوشحال‌می‌شوند، هر چند نفعی‌ برایشان‌ نداشته‌ باشد. خود این‌ نزدیکی‌ برایشان‌ محبوب‌است‌. وقتی‌ برای‌ انسان‌ها در این‌ دنیا، اینگونه‌ امور، گرانبهاست‌، بندگی‌ خداو درمحضر الهی‌ بودن‌ مایه‌ افتخار نیست‌؟

نیت‌، ملاک‌ ارزش‌

عنصری‌ که‌ به‌ عمل‌ یک‌ انسان‌، بها می‌دهد، نیت‌ و انگیزه‌ و هدف‌ اوست‌. از همین‌رو، در آیات‌ قرآن‌، کلمه‌(فی‌ سبیل‌ الله‌) فراوان‌ به‌ کار رفته‌(70 بار) و این‌ هشداری‌است‌ که‌ انسانها مواظب‌ اعمال‌ و نیات‌ خود باشند که‌ در راه‌ خدا باشد،نه‌ برای‌ غیرخدا یا انگیزه‌های‌ نفسانی‌.مانند جاده‌ خطرناکی‌ که‌ تابلوهای‌ هشدار دهنده‌ فراوانی‌درآن‌ نصب‌ می‌کنند، بندگی‌ خدا هم‌ راهی‌ است‌ که‌ لغرشگاههای‌ فراوانی‌ دارد و اینهمه‌تأکید، هشدار برای‌ دوری‌ از انحراف‌هاست‌. بخصوص‌ در عبادت‌، که‌ بدون‌”قصدقربت‌” و نیت‌ خدایی‌، کمترین‌ ارزشی‌ ندارد.
نیت‌، رکن‌ عبادت‌ است‌. مقدس‌ترین‌ کارها بخاطر نیت‌ بد، فاسد می‌شود وساده‌ترین‌ کارها، با نیت‌ خوب‌، ارزشی‌ بسیار پیدا می‌کند. نیت‌ خدایی‌، عامل‌ جذب‌الطاف‌ الهی‌ است‌. هر که‌ در راه‌ خدا تلاش‌ کند، خداوند هم‌ راههای‌ خودش‌ را به‌ اومی‌نمایاند.
نیت‌، شرط‌ قبولی‌ عمل‌ است‌. امام‌ صادق‌(ع‌) از قول‌ خدای‌ متعال‌ نقل‌ می‌کند:”لم‌اقبل‌ الا ما کان‌ خالصاً لی‌” جز آنچه‌ را خالص‌ برای‌ من‌ باشد، نمی‌پذیرم‌.
نیت‌، کار اندک‌ را بزرگ‌ می‌کند.امام‌ صادق‌ (ع‌) فرمود: هر کس‌، کار اندک‌ خود رابخاطر خدا انجام‌ دهد، خداوند آنرا بیش‌ از آنچه‌ خواسته‌، در چشم‌ دیگران‌ جلوه‌می‌دهد.و هر کس‌ از کار بسیار خود، هدف‌ غیر خدایی‌ داشته‌ باشد و بجای‌ جلب‌رضای‌ خدا به‌ فکر جلب‌ توجه‌ مردم‌ باشد، خداوند کار زیاد او را در نظر مردم‌، کم‌جلوه‌ می‌دهد.
آری‌ عزت‌ و ذلت‌ بدست‌ خداست‌، و اوست‌ که‌ دلها را بسوی‌ کسی‌ متحول‌می‌سازد، پس‌ باید برای‌ او کار کرد، تا خودش‌ کارها را درست‌ کند.
حضرت‌ ابراهیم‌، بخاطر خدا، همسر و فرزند خود را در بیابانهای‌ داغ‌ مکه‌می‌گذارد، آنگاه‌ از خداوند می‌خواهد که‌ دلهای‌ مردم‌ را بسوی‌ آنها متمایل‌ و شیفته‌گرداند.و قرآن‌ هم‌ می‌گوید: آنانکه‌ ایمان‌ به‌ خدا آورند و کارهای‌ شایسته‌ انجام‌ دهند،خداوند برایشان‌ محبوبیت‌ ایجاد می‌کند.
و این‌ یکی‌ از پاداشهای‌ دنیوی‌ خداوند است‌. البته‌ محبوبیت‌ خداداد، غیر ازشهرت‌های‌ زرد گذر و کاذب‌ در میان‌ مردم‌ است‌. چه‌ بسا افرادی‌ مشهود، پس‌ ازمرگشان‌ فراموش‌ می‌شوند، و گمنامانی‌ همچنان‌ در عمق‌ جان‌ مردم‌ جاو مکان‌ دارند.
پس‌ محبوبیت‌ را هم‌ باید از خداوند خواست‌ که‌ او مقلب‌ القلوب‌ است‌ و دلهای‌مردم‌ در دست‌ اوست‌. اگر کسی‌ برای‌ خدا کار کند، خداوند هم‌ جبران‌ خلوص‌ او را به‌بهترین‌ وجه‌ انجام‌ می‌دهد.انسان‌ باید دربان‌ دل‌ باشد و در حریم‌ و حرم‌ دل‌، جز خدا راراه‌ ندهد. امام‌ صادق‌(ع‌) فرمود:”القلب‌ حرم‌ الله‌ و لا تسکنوا حرم‌ الله‌ غیرالله‌”دل‌، حرم‌ الهی‌ است‌، جز خدا را در آن‌ وارد نسازید.

اخلاص‌ در عبادت‌

همه‌ عبادت‌ها باید به‌ قصد قربت‌ انجام‌ گیرد و اگر گوشه‌ای‌ از آن‌ برای‌ غیر خداباشد باطل‌ است‌. مثلاً اگر در نماز یکی‌ از واجبات‌، برای‌ غیر خدا باشد، نماز باطل‌است‌.
اگر یکی‌ از مستحبات‌ هم‌ ریایی‌ انجام‌ گیرد، یا زمان‌ عبادت‌ و مکان‌ آن‌ برای‌ غیرخدا باشد، نماز باطل‌ است‌. حتی‌ اگر در زمستان‌، کنار بخاری‌ بایستد که‌ هم‌ گرم‌ شود وهم‌ نماز بخواند، باز عبادتش‌ باطل‌ است‌. خداوند، عملی‌ را می‌پذیرد که‌ از جهت‌شرایط‌ زمانی‌ و مکانی‌ و کیفیت‌ و خصوصیاتش‌، همه‌ خالص‌ باشد و برای‌ او شریکی‌قرار داده‌ نشود. در احادیث‌ است‌ که‌ اگر رزمنده‌ای‌ در جبهه‌، بخاطر تعصب‌ یا بدست‌آوردن‌ غنائم‌ جنگی‌ یا اظهار قدرت‌ و شجاعت‌ و امثال‌ اینها بجنگد، ارزش‌ ندارد.
داشتن‌ اخلاص‌ و دوری‌ از ریا، به‌ قدری‌ حساس‌ و مشکل‌ است‌ که‌ در حدیث‌ ازامام‌ عسکری‌ می‌خوانیم‌: ورود شرک‌ در کارهای‌ انسان‌ از حرکت‌ مورچه‌ در شب‌تاریک‌، روی‌ سنگ‌ سیاه‌ سخت‌، بی‌ نمودتر است‌.
علی‌ (ع‌) در باره‌ اخلاص‌، سخنان‌ بسیاری‌ دارد که‌ به‌ چند نمونه‌ اکتفامی‌شود:”نیت‌ خالص‌، نهایت‌ مطلوب‌ و هدف‌ نهایی‌ است‌. اخلاص‌، رستگاری‌ است‌.ایمان‌، خالص‌ ساختن‌ کار است‌. اخلاص‌ بلندترین‌ جایگاه‌ ایمان‌ است‌ و….” احادیث‌دیگر، که‌ هم‌ نشان‌ دهنده‌ جایگاه‌ والای‌ اخلاص‌ و نیت‌ خالص‌ در ارزشگذاری‌ اعمال‌و بهره‌ دهی‌ کارها در دنیا و آخرت‌ است‌.

اهمیت‌ نماز جماعت‌

غیر از آثار فردی‌ و اجتماعی‌ نماز جماعت‌ پاداشهای‌ عظیمی‌ برای‌ آن‌ بیان‌ شده‌ که‌در اینجا به‌ بعضی‌ از روایات‌، اشاره‌ می‌شود.
از رسول‌ خدا نقل‌ شده‌ که‌: نماز کسی‌ که‌ صدای‌ اذان‌ را بشنود و بی‌ دلیل‌ در نمازجماعت‌ مسلمانان‌ شرکت‌ نکند، ارزشی‌ ندارد.و در جایی‌ دیگر تحقیر نماز جماعت‌،به‌ منزله‌ تحقیر خداوند بشمار آمده‌ است‌.
شرکت‌ دائم‌ در نماز جماعت‌، انسان‌ را از منافق‌ شدن‌ بیمه‌ می‌کند. و برای‌ هرگامی‌که‌ به‌ سوی‌ نماز جماعت‌ و مسجد برداشته‌ شود، ثواب‌ و حسنه‌ در نظر گرفته‌ شده‌است‌.
همین‌ که‌ کسی‌ برای‌ شرکت‌ در نماز جماعت‌ از منزل‌ خارج‌ می‌شود، یا در مسجد،در انتظار نماز جماعت‌ بسر می‌برد پاداش‌ کسی‌ را دارد که‌ در آن‌ مدت‌، به‌ نماز مشغول‌بوده‌ است‌.

فهرست مطالب

بخش‌ اول‌: عبادت‌
ریشه‌های‌ عبادت‌
چگونه‌ عبادت‌ کنیم‌
تداوم‌ عبادت‌
تحمل‌ سختیهای‌ عبادت‌
تسلیم‌ بزرگترین‌ فلسفه‌
نیت‌، ملاک‌ ارزش‌
اخلاص‌ در عبادت‌
اهمیت‌ نماز جمعه‌
بخش‌ دوم‌: اهمیت‌ نماز از دیدگاه‌ قرآن‌
معنی‌ لغوی‌ صلاه‌
ترجمه‌ عرفانی‌ از معنای‌ صلاه‌
معنای‌ ولایی‌ نماز
نماز از نظر روایات‌
نماز، سپاس‌ نعمت‌
اهمیت‌ نماز و حضور قلب‌
بخش‌ سوم‌: یک‌ تحقیق‌ پزشکی‌ و اجتماعی‌ درباره‌ نماز
نماز اول‌ وقت‌ و کرونوبیولوژی‌
بخش‌ چهارم‌: چند سخن‌ گرانبها از امام‌ خمینی‌ (ره‌) درباره‌ نماز


مقاله نماز و عبادت‌ با کیفیت عالی آماده خرید اینترنتی میباشد. بلا فاصله پس از خرید، دکمه دانلود ظاهر خواهد شد. فایل مقاله به ایمیل شما نیز ارسال خواهد گردید.


اولین نفر باشید

نظر شما